ชนิดของคำ

คำศัพท์ภาษาญี่ปุ่นสามารถแบ่งออกเป็นชนิดของคำตามคุณสมบัติของคำศัพท์เหล่านั้น

ภาษาญี่ปุ่นมีชนิดของคำ 10 ประเภท ได้แก่ คำกริยา คำคุณศัพท์-い คำคุณศัพท์-な คำนาม คำกริยาวิเศษณ์ คำขยายคำนาม คำเชื่อม/คำสันธาน คำอุทาน คำกริยานุเคราะห์ และคำช่วย

หน้านี้จะอธิบายส่วนต่างๆ ของคำพูดในภาษาญี่ปุ่น

คำกริยา

คำกริยาคือส่วนหนึ่งของชนิดของคำที่แสดงถึงการกระทำหรือการดำรงอยู่

การลงท้ายของคำกริยาจะเปลี่ยนไปตามคำที่ตามมาและบทบาทของคำกริยาในประโยค

ในรูปแบบพื้นฐานของคำกริยาที่มีคำลงท้ายไม่เปลี่ยนแปลง สระของตัวอักษรสุดท้ายคือ “う”

คำกริยามีอยู่ 2 ประเภท คือ อกรรมกริยาและสกรรมกริยา คำกริยาที่ไม่ต้องการกรรมคืออกรรมกริย ส่วนคำกริยาที่ต้องการกรรมคือสกรรมกริยา

อกรรมกริยา

อกรรมกริยาคือคำกริยาที่ไม่ต้องการกรรม สามารถเข้าใจความหมายได้จากอกรรมกริยาเพียงอย่างเดียว

สกรรมกริยา

สกรรมกริยาคือคำกริยาที่ต้องการกรรม โดยวางกรรม “〇〇を” ไว้หน้าคำกริยา

คำคุณศัพท์-い

คำคุณศัพท์-いคือส่วนหนึ่งของชนิดของคำที่แสดงถึงคุณสมบัติหรือสถานะ

การลงท้ายของคำคุณศัพท์-いจะเปลี่ยนไปตามคำที่ตามมาและบทบาทของคำคุณศัพท์-いในประโยค

ในรูปแบบพื้นฐานของคำคุณศัพท์-いที่มีคำลงท้ายไม่เปลี่ยนแปลง ตัวอักษรสุดท้ายคือ “い”

คำคุณศัพท์-な

คำคุณศัพท์-なคือส่วนหนึ่งของชนิดของคำที่แสดงถึงคุณสมบัติหรือสถานะ

การลงท้ายของคำคุณศัพท์-なจะเปลี่ยนไปตามคำที่ตามมาและบทบาทของคำคุณศัพท์-なในประโยค

ในรูปแบบพื้นฐานของคำคุณศัพท์-なที่มีคำลงท้ายไม่เปลี่ยนแปลง ตัวอักษรสุดท้ายคือ “な”

คำนาม

คำนามคือส่วนหนึ่งของชนิดของคำที่แสดงถึงบุคคนหรือสิ่งของ

มีคำสามัญนามที่อ้างถึงบุคคลหรือสิ่งของโดยทั่วไป คำวิสามัญนามที่อ้างถึงบุคคลหรือสิ่งของอย่างเฉพาะเจาะจง คำบอกจำนวนที่อ้างถึงปริมาณหรือลำดับของบุคคนหรือสิ่งของ คำนามที่มีแต่รูปฟอร์มที่เปลี่ยนประโยคให้เป็นคำนาม และคำสรรพนามที่อ้างถึงบุคคลหรือสิ่งของโดยไม่ใช้คำสามัญนามหรือคำวิสามัญนาม

คำสามัญนาม

คำสามัญนามคือคำนามที่อ้างถึงบุคคนหรือสิ่งของโดยทั่วไป

คำวิสามัญนาม

คำวิสามัญนามคือคำนามที่อ้างถึงบุคคลหรือสิ่งของอย่างเฉพาะเจาะจง

คำบอกจำนวน

คำบอกจำนวนคือคำนามที่อ้างถึงปริมาณหรือลำดับของบุคคนหรือสิ่งของ

คำนามที่มีแต่รูปฟอร์ม

คำนามที่มีแต่รูปฟอร์มคือคำนามที่เปลี่ยนประโยคให้เป็นคำนาม

คำสรรพนาม

คำสรรพนามคือคำนามที่อ้างถึงบุคคลหรือสิ่งของโดยไม่ใช้คำสามัญนามหรือคำวิสามัญนาม

คำกริยาวิเศษณ์

คำกริยาวิเศษณ์คือส่วนหนึ่งของชนิดของคำที่ใช้ขยายคำกริยา คำคุณศัพท์-い คำคุณศัพท์-な หรือคำกริยาวิเศษณ์อื่นๆ

มีคำกริยาวิเศษณ์แสดงสถานะที่แสดงสถานะของการกระทำ คำกริยาวิเศษณ์แสดงระดับที่แสดงระดับของสถานะ และคำกริยาวิเศษณ์บอกเล่าที่กำหนดภาคแสดง

คำกริยาวิเศษณ์แสดงสถานะ

คำกริยาวิเศษณ์แสดงสถานะคือคำกริยาวิเศษณ์ที่แสดงสถานะของการกระทำ

คำกริยาวิเศษณ์แสดงสถานะจะอยู่ก่อนคำกริยา

คำกริยาวิเศษณ์แสดงระดับ

คำกริยาวิเศษณ์แสดงระดับคือคำกริยาวิเศษณ์ที่แสดงระดับของสถานะ

คำกริยาวิเศษณ์แสดงระดับจะอยู่ก่อนคำกริยา คำคุณศัพท์-い หรือคำคุณศัพท์-な

คำกริยาวิเศษณ์บอกเล่า

คำกริยาวิเศษณ์บอกเล่าคือคำกริยาวิเศษณ์ที่กำหนดภาคแสดง

เช่น ภาคแสดงของประโยคที่มีคำกริยาวิเศษณ์บอกเล่า “決けっして” เป็น “◯◯しない”

คำขยายคำนาม

คำขยายคำนามคือส่วนหนึ่งของชนิดของคำที่ใช้ขยายคำนาม

การเติมคำขยายคำนามให้กับคำนามจะทำให้ความหมายของคำนามนั้นชัดเจนขึ้น

คำเชื่อม/คำสันธาน

คำเชื่อม/คำสันธานคือส่วนหนึ่งของชนิดของคำที่ปรากฏที่จุดเริ่มต้นของประโยคและเชื่อมประโยคก่อนหน้ากับประโยคถัดไป

คำเชื่อม/คำสันธานทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างประโยคก่อนหน้าและประโยคถัดไปชัดเจน

คำอุทาน

คำอุทานคือส่วนหนึ่งของชนิดของคำที่แสดงถึงการตอบสนอง อารมณ์ การเรียก การทักทาย การตะโกน ฯลฯ

คำกริยานุเคราะห์

คำกริยานุเคราะห์คือส่วนหนึ่งของชนิดของคำที่อยู่หลังคำอื่นและเพิ่มความหมายให้กับคำอื่น

การลงท้ายของคำกริยานุเคราะห์จะเปลี่ยนไปตามคำที่ตามมาและบทบาทของคำกริยานุเคราะห์ในประโยค

คำช่วย

คำช่วยคือส่วนหนึ่งของชนิดของคำที่อยู่หลังคำอื่นและเพิ่มความหมายให้กับคำอื่น

คำช่วยแตกต่างจากคำกริยานุเคราะห์ตรงที่ส่วนสุดท้ายของคำช่วยไม่เปลี่ยนแปลง